CZARNY BEZ
Zwany bzowiną, chłopską apteczką, bzem dzikim, bajstrukiem - znany już w starożytności. Ze względu na kojące właściwości używany był głownie do leczenia oparzeń skóry. Słowianie uważali, że jest to roślina pozwalająca na kontakty ze światem zmarłym, a jego gałęzie chronią zwierzęta przed atakami demonów i złych duchów, z kolei ludzi przed gradem i bólem zębów. Z drzewa czarnego bzu robiono także amulety ochronne oraz różne instrumenty głównie piszczałki. Właściwości zdrowotne w bzie znajdziemy w kwiatach, owocach, liściach i korze. Znajdziemy w nim, antocyjany, flawonoidy, garbniki, pektyny, olejki eteryczne, kwasy organiczne oraz witaminy A, B6, C, P (rutynę).
Zarówno kwiaty jak i owoce czarnego bzu wykazują właściwości odtruwające, przeciwwirusowe, przeciwbólowe, moczopędne, napotne. Bez kojarzy się głownie z leczeniem przeziębienia. Wspiera przede wszystkim górne drogi oddechowe – ułatwia odksztuszanie, oczyszczanie, zapobiega namnażaniu i rozprzestrzenianiu się drobnoustrojów. Dziki bez reguluje ciśnienie krwi, wspomaga regenerację organizmu, wspiera procesy trawienne. Białe baldachimy kwiatów zbieramy w czerwcu, dojrzałe owoce we wrześniu, bez możemy spożywać tylko po obróbce termicznej. Syrop z kwiatów czarnego bzu doskonale sprawdzi się jako rozgrzewający napar przy przeziębieniu lub dodatek do herbaty.
